Blog ‘Muziek in de journalistiek’ #9

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Om niet geheel te verdrinken in de cijfers van zijn huidige onderzoek naar de kwaliteit van de nieuwsvoorziening in de regio, blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers. Deze week: Civil War Correspondent van John Parish & Polly Jean Harvey.

(Burger)oorlogen zoals die in Syrië zijn helaas zo oud als de wereld; net zoals de muziek daarover, van one hit wonder Barry McGuire’s Eve of Destruction tot het schrijnende Civil War van Guns n’ Roses.

De journalist die op pad wordt gestuurd om al die ellende te verslaan, duikt daarentegen maar zelden op in nummers. Een uitzondering hierop vormen multi-instrumentalist John Parish en zijn voormalige protegee Polly Jean Harvey, maar zelfs bij hen figureert die Civil War Correspondent slechts in figuurlijke zin, als metafoor voor een relatie die zijn beste tijd heeft gehad.

Blootgeven in interviews

Vanaf het moment dat ze zichzelf begin jaren negentig in de indie scene katapulteert is de volstrekt authentieke Harvey een lieveling van menig muziekjournalist. Parish is altijd een vaste waarde in haar carrière gebleven, zo drukt hij zijn stempel op haar derde en volgens velen beste album To Bring You My Love: blues met Beefheartiaanse trekjes, gehuld in een stijlvolle rode avondjurk.

Bewonderaar van het eerste uur en éminence grise van The Village Voice Robert Christgau wijdde in zijn boek Growing up All Wrong uit over de tweeslachtige verhouding die Harvey er in de eerste jaren van haar carrière op na hield met de pers. Enerzijds vond zij dat ze zichzelf net als in haar muziek ook in interviews helemaal bloot moest geven, anderzijds werd zij volledig overdonderd door de bovenmatige aandacht die dit opleverde voor haar privé persoon.

Tijdlang de weg kwijt

Alle openhartige gesprekken met journalisten vallen echter in het niet bij de video die ze in 1996 maakte bij een duet met Nick Cave voor de murder ballad "Henry Lee". Hierin zie je twee mensen in een tijd van amper vier minuten hotel-de-botel verliefd op elkaar worden. Een dermate intense ervaring dat beide artiesten naar verluidt een tijdlang de weg kwijt waren.

Het nummer ‘Civil War Correspondent’ zou kunnen worden opgevat als de weerslag van Harvey’s innerlijke burgeroorlog, gevoerd over een relatie die niet mocht zijn (Cave had ten tijde van het nummer een relatie met de Braziliaanse journaliste Viviane Carneiro, met wie hij ook een zoon had): I shout but he don’t hear / I put down on a page / Darling spare me your tears / Just send me the light of day .

Kijk en luister

Te vinden op Dance Hall at Louse Point

Reageer

Geef een reactie

*