De Mediamonitor en punk onder de loep

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Hij presenteerde in september zijn onderzoek naar de waakhond in de regio. Daarnaast blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers aan de hand van actualiteiten in de krantenwereld.

Zondag overleed Lou Reed op 71-jarige leeftijd. Het gerenommeerde muziekblad Rolling Stone publiceerde een mooi fotoportret van deze tegendraadse rocklegende. Het blad had overigens wel wat goed te maken na een recensie in 1973 waarin ze het album Berlin, mijns inziens onterecht, volledig met de grond gelijkmaakte.

Volgende week duik ik dieper in deze icoon, die overheid en journalisten met een nauwelijks te verhullen minachting behandelde. Bekijk ondertussen de drie documentaires over Reed die NRC uitzocht. Nu terug naar de journalistiek. En meer specifiek naar het nieuws in de regio.

De jaarlijkse Mediamonitor

Onlangs verscheen de twaalde editie van de Mediamonitor, een uitgave van het Commissariaat voor de Media. Een vaste waarde in dit jaarlijkse rapport zijn de bereikcijfers, marktaandelen en concentratieontwikkelingen van de dagbladenmarkt. Het rapport vermeldt verder specifieke onderzoeken die iedere keer andere onderwerpen belichten, gerelateerd aan de nieuwsmarkt. In het rapport over 2012 wordt een onderzoek uit 2006 overgedaan: hoe is het gesteld met het aandeel unieke nieuwsberichten in regionale dagbladtitels en -edities?

De onderzoekers constateerden in 2006 dat het aantal titels sinds 1987 drastisch daalde, maar dat het aantal edities daarentegen flink is toegenomen. In 2012 blijkt inmiddels ook het aantal edities op zijn retour, een ontwikkeling die grotendeels valt toe te schrijven aan de Wegener-dagbladen: in zes jaar tijd verdwenen maar liefst 18 edities. Tegelijkertijd liep ook nog eens het gemiddeld aantal exclusieve berichten binnen een editie terug van 15 naar 11.

Aantal exclusieve berichten AD neemt toe

Opvallend: waar vrijwel alle regionale dagbladedities een teruggang laten zien in het aantal exclusieve berichten binnen een editie, neemt dit aandeel in het AD juist toe. Dat is een opsteker, gelet op het feit dat wij in ons onderzoek juist constateerden dat lezers van bijvoorbeeld AD Rivierenland of AD Groene Hart er online bekaaid vanaf komen: op de nieuwssite ad.nl is weinig tot geen nieuws te vinden over gemeenten als Woerden en Woudrichem. Een bewuste, strategische keuze van de Persgroep, die door de papieren krant gecompenseerd lijkt te worden.

De toename zegt natuurlijk niets over de vraag om wat voor soort nieuws het hier gaat (achtergronden of hoofdzakelijk kort nieuws), op welke wijze verslag wordt gedaan over gemeenten (zorg, economie of toch hoofdzakelijk 112-nieuws) en hoe frequent gemeenten in de edities van bovengenoemde dagbladen aan bod komen. Dat maakt des te nieuwsgieriger naar wat er precies schuilgaat achter de recente oplagestijging van met name AD Rivierenland; nieuwe cijfers die pas in november bekend worden gemaakt wijzen op een voorzichtig herstel voor deze titel.

1977: Doorbraak van de punk?

Zit het dan volledig snor met het nieuws in de regio? Misschien ligt het eraan met welke bril je ernaar kijkt? Net als bij een grote groep muziekjournalisten, die tot op de dag van vandaag het jaar 1977 beschouwt als hét doorbraakjaar van punk. Classic Rock Magazine hing er in 2011 een ontluisterend hoofdartikel aan op: the year punk broke? Dream on, de gevestigde orde zat toen nog altijd ferm in het zadel of slaagde erin zichzelf in dat cruciale jaar opnieuw uit te vinden. Zelfs punks waanden zich achtervolgd door Hotel California, single van het jaar aan beide kanten van de oceaan.

De punk-beweging trok ten strijde tegen de zelfgenoegzaamheid van de rockdinosaurussen, maar die leverden juist in 1977 hun beste albums af (Fleetwood Macs Rumours), waren bezig zichzelf heruit te vinden in Berlijn (Bowie met maar liefst twee albums, Low en Heroes) of namen zelf het heft in handen als producer: Queens News of the World was alleen al om die reden, nou ja, wereldnieuws. Al kwam dat ook wel een beetje door die lugubere albumhoes, waarop de bandleden door een reusachtige robot te grazen werden genomen. In Amerika weigerde K-Mart de plaat in het assortiment op te nemen.

Door de ogen van een moordenaar

Daaruit blijkt maar weer dat je op verschillende manieren tegen een onderwerp aan kunt kijken. Zolang je dat maar niet doet door de ogen van de ter dood veroordeelde moordenaar Gary Gilmore, die de zijne ter beschikking stelde aan de wetenschap. De Britse tabloids maakten er zo’n spektakelstuk van dat zanger TV Smith van de The Adverts er door geïnspireerd werd de punkklassieker Gary Gilmore’s Eyes te schrijven. Qua strekking niet minder luguber dan de albumhoes van Queen. Net als de onderzoeken van het Commissariaat en het Stimuleringsfonds, die evenmin voor elkaar onder doen.

Te vinden op Crossing the Red Sea with the Adverts

Reageer

Geef een reactie

*