Hi darling, how’s the weather?’

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Om niet geheel te verdrinken in de cijfers van zijn huidige onderzoek naar de waakhond in de regio, blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers. Deze week: het weerbericht.

Nog een dankbaar onderwerp voor komkommertijd (en daarbuiten trouwens ook!): het weer. Deze week rolde de eerste hittegolf sinds 2006 ons land binnen.

Geheel in lijn met de tijdgeest – mensen rekenen er tegenwoordig op dat de overheid hen behoed voor alle mogelijke onheil – stelde de RIVM alvast een nationaal hitte-plan in werking.

Teletekst weerbericht: 9 miljoen per jaar

Dat betekent waarschijnlijk dat cultheld Stanley Spadowski, bekend van de vergeten filmklassieker The Vidiot from UHF, van deur tot deur gaat met zijn brandslang om ervoor te zorgen dat iedereen genoeg vocht binnen krijgt. Meer details volgen de komende dagen op NOS Teletekst. De weerpagina’s behoren overigens tot de meest bezochte van het medium, samen met 101 (nieuws), de tv-gids (201 en verder) en de voetbaluitslagen (va. 818).

In 2010 becijferde de afdeling Kijk- en Luisteronderzoek van de publieke omroep dat er ondanks de komst van mobiel en internet nog altijd 11 miljoen mensen jaarlijks gebruik maken van het medium. Het rapport ter gelegenheid van de dertigste verjaardag van NOS Teletekst vermeldde verder dat tien miljoen van hen teletekst raadplegen voor het nieuwsoverzicht (48% doet dit zelfs dagelijks!). Weerpagina 701 is een goede tweede met 9 miljoen.

Van volksweerkunde naar computerberekeningen

Het voorspellen van weer houdt de gemoederen bezig sinds de tijd van de Babyloniërs. Aanvankelijk beperkte zich dit tot een gefronste blik richting het firmament en het analyseren van patronen in de wolken. Met de komst van de elektrische telegraaf veranderde er een hoop: door een snellere verspreiding over langere afstanden kregen weersvoorspellingen toegevoegde waarde. Volksweerkunde behoorde definitief tot het verleden met de introductie van de Wet van Buys Ballot, die het verband legde tussen wind en luchtdruk. Diezelfde Buys Ballot was ook de eerste directeur van het in 1854 bij wet opgerichte KNMI.

Naar verluidt had hij een broertje dood aan de gebrekkige belangstelling van kranten voor wetenschappelijke weerkaarten. Het is dan ook niet vreemd dat het KNMI al sinds 1924 zelf weerberichten op de radio brengt (in 1936 aangevuld met een weerpraatje). In de jaren vijftig van de vorige eeuw nam het weerbericht opnieuw een vlucht door de mogelijkheid van computerberekeningen en niet in de laatste plaats: dankzij de komst van de weerman c.q. -vrouw op de Nederlandse televisie.

Geleuter over de ‘koperen ploert’

Dat mensen willen weten wat voor weer het morgen wordt is vanuit praktisch oogpunt te begrijpen, maar waarom wordt er altijd zoveel extra informatie bij geleverd? Waarom worden we eerst bijgepraat over het weer van de afgelopen dag, krijgen we aansluitend het weerbeeld in Europa te zien en volgt dan pas de weersverwachting voor de komende dagen in eigen land? En waarom neemt eigenlijk het weerpraatje bijna een kwart van het acht uur journaal in beslag?

De kranten kunnen er ook wat van, met de Telegraaf als onbetwiste uitblinker: van temperatuurstaatjes met ‘wereldweer’ tot geleuter van vaste weerchef Frans Schrader over de ‘koperen ploert’ en dijenkletsers als "het lijkt afwachten wanneer er kokosnoten en bananen aan de bomen gaan groeien" en "mijn tuin heeft hard vocht nodig want die is zo droog als pindakaas uit 2006". Ook de afsluitende weerspreuk uit de krant van 23 juli jl. is niet te versmaden: "staat het lauwe zeewater tot u borst, neem dan een appeltje voor dorst." Waar is Stanley Spadowski als je hem nodig hebt!

‘Hi darling, how’s the weather?’

Hebben wij te maken met extreem weer, in de contreien van Mars kan het ook behoorlijk spoken. Althans, zo ondervindt flight commander P.R. Johnson van vlucht 247. Terwijl hij druk doende is met het voeren van intergalactische oorlogen, is een van de eerste dingen die zijn vrouw hem vraagt: "Hi darling, how’s the weather?"

Dit langeafstandsonderonsje is afkomstig uit het nummer "Clouds across the Moon" van The RAH Band. De "valuable deep space communication link" wordt na amper drie minuten bruut afgekapt door de mededeling van de intergalactic operator dat de verbinding is verbroken als gevolg van "violent storm conditions in the asteroid belt".

Kijk en luister

Hartverscheurend 80’s melancholie, verpakt in zo’n bordkartonnen science fiction-decor waar videoclips uit die tijd patent op leken te hebben en met een genadeloze pay-off: terwijl de synthesizer van Richard A. Hewson (zijn initialen vormen het woord ‘RAH’) zijn laatste bliepjes uitbraakt, sterven nog net de laatste woorden van mevrouw Johnson weg I’ll try again…next year…next year…next year

Te vinden op Clouds across the Moon maxi-single (vinyl, ja!)

Reageer

Geef een reactie

*