Immersive journalism gaat heel groot worden’

Een nieuw journalistiek fenomeen is in opkomst: Immersive journalism. Oftewel, digitaal aanwezig zijn bij nieuwsgebeurtenissen dankzij virtual reality-technologie. Journaliste Nonny de la Peña denkt dat ‘immersive’ de weg vooruit is voor de journalistiek. "Het is erg bijzonder om te ervaren dat je aanwezig bent bij een nieuwswaardige gebeurtenis."

Door: Sean van der Steen

Immersive journalism maakt gebruik van virtual reality-technologie om nieuwsgebeurtenissen digitaal te reconstrueren. De locatie en situatie wordt met behulp van video- en audiofragmenten zo nauwkeurig mogelijk nagebootst, waarna mensen met een virtual reality-bril het nieuws kunnen beleven.

Hunger in Los Angeles

De la Peñas meest recente productie is Hunger in Los Angeles, een reconstructie van een ongeval bij de voedselbank. "Mijn oorspronkelijke idee was om naar de voedselbank te gaan wanneer het voedsel al weggegeven is. Ik vroeg me af wat moeders op zo’n moment tegen hun kinderen zeggen. Uiteindelijk bleek het dan juist stil te vallen onder de wachtende mensen; ze buigen het hoofd en lopen weg. Ik had juist een audiofragment nodig dat je een gevoel van urgentie zou geven."

Dat kreeg ze ook. Op een dag werd een diabetes-patiënt in de rij bij de voedselbank onwel door een te lage bloedsuikerspiegel. Het audiofragment daarvan bleek de sleutel tot succes van Hunger in Los Angeles, vertelt ze. "Ik maakte een 3D-model van de straat en plaatste er virtuele mensen bij. Vervolgens moest iemand in een speciaal pak gehesen worden om bewegingen te registreren, precies wat ze hebben gedaan bij films zoals Avatar." Zie hieronder een demo van Hunger.

‘Graphics hoeven niet geweldig te zijn’

De virtuele reproductie bleek aan te slaan. "Binnen tien minuten kon ik mensen laten denken dat ze het hoofd van het slachtoffer in hun handen hadden, terwijl ze eigenlijk in een stoel zaten." Wat opvalt is de matige kwaliteit van de graphics. Lipsynchronisatie met de audio is bijvoorbeeld niet aan de orde, omdat de virtuele gezichten niet zoveel detail hebben. "Ik kan een virtueel persoon ontwerpen die er hyperrealistisch uitziet, maar de game-engine kan dat nog niet helemaal aan. Alles moet real-time kunnen veranderen: als je je hoofd draait, moet het scherm dat wel bij kunnen houden."

Het wordt wel steeds realistischer, vertelt De la Peña. Voor de volledig ‘immersive’ ervaring moet je echter wel beschikking hebben over een motion-tracking systeem en een Virtual Reality-bril. Voor de ‘immersive lite’ ervaring heb je alleen de bril nodig, die voor een paar honderd euro te koop is. "Ik denk dat dit op een gegeven moment hetzelfde wordt als het hebben van een televisie in je woonkamer."

Geen nieuwsgame

Immersive journalism verschilt van nieuwsgames omdat er geen spelelement in zit. De la Peña: "In een nieuwsgame ben je gebonden aan een systeem: er is bijvoorbeeld een spelelement, je moet keuzes maken of er zijn bepaalde regels. Bij immersive journalism maak je het verhaal gewoon mee, zij het actief of passief."

Opvallend is ook dat dergelijke projecten volgens haar niet veel geld hoeven te kosten. "Hunger heb ik met 700 dollar van mijn eigen geld gebouwd. Het had meer impact dan ik ooit had durven dromen." Veel tijd hoeft het ook niet te kosten: "Neem bijvoorbeeld de Treyvon Martin-case vorig jaar. Een man die vond dat hij mister neighborhood-watch was, schoot een onschuldige jongen neer. Met behulp van de openbare audio-tapes kan ik daar – samen met een team – binnen een paar uur een productie van maken."

‘Journalisten moeten voorop lopen’

Journalisten moeten hiermee dan ook snel aan de slag, vindt ze. "Binnen een paar jaar gaat dit heel groot worden. Wij moeten als journalisten voorop lopen." Daar hoort volgens haar ook het nadenken over ethische kwesties bij. "Blijf je bijvoorbeeld honderd procent trouw aan het verhaal of zorg je ervoor dat sommige aspecten beter overkomen? Ik weet het niet precies, maar deze vragen moeten wel beantwoord worden."

De la Peña bouwde in 2009 de eerste vorm van immersive journalism samen met digital media-designer Peggy Weil. In het project Gone Gitmo, konden spelers van de virtuele wereld Second Life een bezoek brengen aan de Guatanamo Bay-gevangenis. Zie de video.

Bekijk ook

Reageer

1 comments

Geef een reactie

*