Preview: kaart met 80 onderzochte gemeenten

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Om niet geheel te verdrinken in de cijfers van zijn huidige onderzoek naar de waakhond in de regio, blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers. Deze week: Infographics en strips.

Komkommertijd loopt deze week ten ten einde, ook bij dit blog. De Kamer komt binnenkort terug van reces, het nieuwe televisieseizoen staat al weer in de startblokken en hier op het hoofdkwartier leggen we de laatste hand aan het op 3 september te presenteren rapport ‘Wie waakt er in de regio?’ Tijd om nog een laatste keer stil te staan bij voorkeuren van de nieuwsconsument.

Willem Ruis’ 5 tegen 5 indachtig stelden we de vraag: waar is de Nederlander het meest benieuwd naar als hij de krant openslaat, naar een nieuwssite surft of de televisie inschakelt? Met stip op 1: het plaatje bij het praatje.

Kaart met 80 onderzochte gemeenten

De gevleugelde uitspraak “A picture is worth a thousand words” van een van Amerika’s bekendste en invloedrijkste journalisten Arthur Brisbane, werd niet voor niets ruim honderd jaar geleden al opgetekend. Een goede infographic in een rapport of in de krant vertelt het verhaal tien keer sneller en beter dan de meest puntige analyse. Om die reden wendden wij ons tot de datajournalisten van localfocus, die ons in no time een paar oogstrelende plaatjes leverden voor ons praatje volgende week dinsdag in Nieuwspoort.

Bij wijze van sneak preview geven we er alvast eentje cadeau in de aanhef van dit blog: een kaart van de 80 gemeenten waar we het afgelopen half jaar een week lang alle online nieuwsmedia afgingen en noteerden wat er aan nieuws te vinden was. Op 3 september in Nieuwspoort vertellen we er alles over: hoeveel online nieuwsberichten er gemiddeld in een week in een gemeente voorbijkomen, hoe vaak de lokale politiek daarin figureert en natuurlijk wie de beste waakhond is: krant, omroep of hyperlocal?

Suske en Wiske: de fervente nieuwsconsument

Alle infographics ten spijt, het meest in het oog springende plaatje in de krant is natuurlijk de dagelijks terugkerende strip. Het stripverhaal kent zijn oorsprong in krant (als we tenminste het tapijt van Bayeux niet meerekenen). Eind van de negentiende eeuw verschijnen er in Amerika met steeds grotere regelmaat strips in kranten, een gevolg van de krantenoorlog tussen twee grote uitgevers van die tijd, Pulitzer en Hearst. Arthur Brisbane’s baas en tevens goede vriend William Randolph Hearst introduceerde de eerste, dagelijks terugkerende strip in de New York Evening Journal.

De doorsnee krantenstrip behoudt tot op de dag van vandaag de vorm van een strook van meestal een grap, zoals we die bijvoorbeeld kennen van Dirk-Jan uit het AD. Veel strips die eerst in de krant verschijnen, worden later tot album gebundeld. Zo kwam ik er als zevenjarige stripfanaat achter dat de krant die mijn ouders lazen de exclusieve voorpublicaties bevatte van mijn grote favoriet: Suske en Wiske. Het gaat te ver om te zeggen dat ik dankzij het contract tussen ED en de familie Vandersteen meteen een fervente nieuwsconsument werd, maar door de De Stoute Steenezel (no. 178) kreeg de krant voor mij wel voor het eerst betekenis.

Brigitte Bardot

Ook voor Serge Gainsbourg was het plaatje niet onbelangrijk. Zelf bepaald niet moeders mooiste, kon hij zijn oren niet geloven toen niemand minder dan Brigitte Bardot hem contracteerde voor haar televisieshows. Als leverancier van buitenissige wijsjes mocht hij een plaatje van een vrouw voorzien van zijn praatje. Dit resulteerde in (underground) klassiekers als Harley Davidson, Contact en natuurlijk het legendarische Bonnie & Clyde, waarin Gainsbourg zelf als Clyde een eind weg mocht kletsen tegen ‘Bonnie’ Bardot.

Het bewijst maar weer dat Frankrijk heus niet alleen het land van chansons is. Net zo min als Serge alleen maar Je t’Aime…Moi Non Plus zou zijn. Je zou kunnen zeggen dat Muziek in de Journalistiek de omgekeerde weg beliep: van aanvankelijk vooral ‘een praatje bij een plaatje’, evolueerde dit blog in ‘een plaatje bij een praatje (over journalistiek)’.

Reageer

Geef een reactie

*