Schitteren op eigen kracht

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds voor de Pers en verwoed muziekliefhebber. In 2014 doet hij opnieuw een onderzoek naar de stand van de journalistiek in de regio. Om niet geheel te verdrinken in cijfers, blogt hij in zijn vrije tijd maandelijks over ‘lofzangen’ op de pers. Deze week: Schitteren op eigen kracht.

Onlangs werd ik op Twitter gebombardeerd tot achtereenvolgens promising journalist en top journalist. Afzender van dit genereuze compliment: Planet Ivy. Typisch gevalletje van spam, spam, spam, eggs, bacon, sausages & lovely spam. Nieuwsgierig gemaakt zat ik voor ik het wist middenin een blog op datzelfde Planet Ivy, waarin de auteur zich opwond over een lijst met de 500 beste popsongs volgens muziekblad NME. Hoe kon het zo zijn dat Nirvana’s Smells Like Teen Spirit hier op nummer 1 prijkte, Jimi Hendrix ingehaald werd door Britney Spears en het o zo relevante Pink Floyd schitterde in afwezigheid?

Lijstjesdrift

Altijd goed voor een brede grijns, die lijstjesdrift; je moet het alleen niet al te serieus nemen. In het pantheon van de muziekgeschiedenis is het per definitie dringen geblazen. Vooral voor bands die in commercieel opzicht nog geen deuk in een pakje boter konden slaan, maar desalniettemin als enorm invloedrijk te boek staan. Vaak bestaat hun belangrijkste verdienste eruit dat overal waar zij speelden nieuwe bands de grond uit schoten. Zonder een vernieuwende voorhoede, gevormd door bands als de excentrieke Pixies en de cartooneske Ramones, zou Nirvana nooit zo ver gekomen zijn.

Inner Pixie

Onlangs reisde ik af naar Zwolle om echte promising journalists in het wild te aanschouwen: twintig studenten journalistiek van Hogeschool Windesheim die meewerkten aan ons onderzoek naar de nieuwsvoorziening in de regio. De data die zij voor ons verzamelden, hebben ze ook voor hun eigen papers gebruikt. Als een ware Blitzkrieg Bop trokken de presentaties aan me voorbij. Het was verrassend om te zien hoe sommige studenten hierbij hun ‘inner Pixie’ lieten doorschemeren door een geheel eigen draai te geven aan de dataverzameling. De onderzoeksjournalisten van morgen?

18 vuistregels

Een dag later fungeerde ik als pauze-act bij de trainingsdag lokale en regionale journalistiek van de VVOJ. In ongeveer hetzelfde tempo als de Ramones en toegerust met bijpassende microfoon met distortion-effect, leidde ik de verzamelde onderzoeksjournalisten door de resultaten van het onderzoek naar de nieuwsvoorziening in de regio.

Een allesomvattend antwoord op de vraag hoe het is gesteld is met de onderzoeksjournalistiek in de regio heb ik nog lang niet. Het Fonds kijkt dit jaar naar zowel het aanbod van, als de vraag naar lokaal nieuws; als de tijd het toelaat kunnen we daar wellicht nog een verkennend onderzoek naar de productiekant aan vastplakken. Dat zouden we kunnen ophangen aan de ’18 vuistregels voor lokale journalistiek’, een lijst die de deelnemers aan het begin van de trainingsdag van de VVOJ toegestopt kregen: hoe pakken die regels in de dagelijkse onderzoekspraktijk uit?

Wees geen copycat

Een greep uit bovengenoemde lijst: werk met een sparring partner, raadpleeg tenminste twee bronnen, leg bij het schrijven een zekere luchtigheid aan de dag, zorg voor een follow-up en geef de betrokkenen de kans om stoom af te blazen. Wees geen copycat, zou ik daar zelf nog aan willen toevoegen: laat je inspireren door je bronnen, maar geef daar in je werk net als bovengenoemde studenten een eigen draai aan. Kill Y’r Idols luidde het devies van Sonic Youth in hun begindagen – alweer zo’n inspiratiebron voor Nirvana. Zo ver hoef je niet te gaan, maar je mag best je handen vuil maken (en desnoods ook nog je laarzen).

Lees ook

Reageer

Geef een reactie

*