Texas Tribune: wel waakhond, geen knuffeldier

Het interieur biedt alles wat je ervan verwacht. De werkruimtes van de Texas Tribune ademen zowel ouderwetse journalistieke degelijkheid, als ruimte voor innovatie. Precies zoals bijna vijf jaar geleden de bedoeling was toen de site werd opgericht. De Texas Tribune moest het antwoord zijn op het alsmaar schraler wordende bestuurlijke, politieke nieuws over Texas.

Door: René van Zanten en Rick van Dijk

John Thornton is de man die zorgde voor het kapitaal om met de Texas Tribune te beginnen. Dat begon met 2.7 miljoen dollar en een staf van zestien mensen. Hij vond Evan Smith, hoofdredacteur van succesvol maandblad Texas Monthly en in Texas een nationale bekendheid vanwege zijn talkshow op televisie, bereid om het avontuur te starten.

Thornton en Smith deelden een visie; de Texas Tribune zou alleen maar politiek relevant nieuws brengen, over Texas, uiteraard. Een staat met 26 miljoen inwoners, dus dat is de moeite waard. De Texas Tribune (TT) wilde ook goed worden in het vinden en aanbieden van data. Alles wat de TT zou produceren moest gratis zijn voor iedereen (dus ook te gebruiken door andere media-partijen) en de site zou gaan zoeken naar wegen om te groeien en manieren om geld te verdienen.

Dat doel lijkt redelijk bereikt. De TT heeft inmiddels een staf van zo’n 45 mensen, de jaaromzet is gegroeid naar ongeveer 6 miljoen dollar en er wordt geld verdiend met advertenties, sponsorafspraken en evenementen. Hoewel dat oorspronkelijk niet de bedoeling was, blijkt er veel geld verdiend te kunnen worden met evenementen: zo’n 1 miljoen dollar per jaar. De TT wordt daarmee steeds minder afhankelijk van giften en donaties, al blijft dat een groot deel uitmaken van de omzet.

De Texas Tribune is een beetje een instituut geworden. Een eigenwijze site, waar tegen de verdrukking in serieus verslag wordt gedaan van de politiek in Texas. Een site waar inderdaad allerlei gegevens zijn te vinden rond vraagstukken die de Texanen bezighouden, thema’s als milieu, onderwijs, zorg en immigratie.

De vraag is echter, wat nu? We spreken met de onlangs aangestelde uitgever van de TT, Tim Griggs. Zijn aanstelling kan heel goed te maken hebben met het feit dat alle besluiten met betrekking tot de site in de afgelopen jaren op gevoel zijn genomen. Goed gevoel, goede besluiten, maar daar komt een keer een einde aan. Het werd tijd voor een analyse van de Texas Tribune: wie maakt er gebruik van en hoe ziet de nabije toekomst eruit. Dat heeft Griggs opgepakt. Hij komt van The New York Times, en is gewend om zich dagelijks de vraag te stellen: voor wie maken we dit? Is dit wat die gebruikers willen? Kan ik groeien? en hoe ziet het leven er straks uit?

En als je die vragen stelt, dan verliest de TT een beetje zijn glans. Want die analyse laat zien dat de site maandelijks zo’n 750.000 unieke bezoekers trekt. Wat heel wat lijkt, maar op 26 miljoen Texanen is dat reuze bescheiden. Griggs’ analyse laat ook zien, dat de site eigenlijk vooral mensen bereikt die een bijna direct belang hebben bij de politiek in de staat; een kringetje van zo’n 400.000 mensen wier leven op de een of andere manier met politiek is doorweven. En dat terwijl de TT nu juist ook van belang wilde zijn voor ‘de gewone Texaan’.

Waakhond voor kleine groep, maar geen knuffeldier

Volgens Griggs is er een doelgroep van ongeveer vier miljoen mensen die geïnteresseerd zouden moeten zijn in politiek. Maar negentig procent van die mensen voelt zich kennelijk niet aangesproken door de formule van de Texas Tribune. Sterker nog: de helft van die 4 miljoen heeft nog nooit van de site gehoord! Dus wat te doen? Daar lijkt Griggs, de man die verstand heeft van marketing, die cijfers kan analyseren, die scenario’s kan schetsen rond kansen en bedreigingen, plots een beetje verdwaald op een redactie waar idealisme hoogtij viert. Ter redactie heerst een heel andere sfeer: kijk eens naar ons succes: steeds meer mensen die hier werken, steeds meer mensen die ons bezoeken, het gaat fantastisch. Maar de waarheid is dat de Texanen de Texas Tribune niet omarmen. Het is waakhond voor een kleine groep, maar zeker geen knuffeldier voor de massa. Griggs verkondigt de moeilijke boodschap dat de TT in een klein vijvertje vist en bijzondere stappen zal moeten maken om een groter publiek te bereiken.

Maar wat voor stappen? Moeten er meer sites komen? Ook een site met een wat populistischer aanpak? Of moet de bestaande site wat minder serieus worden? Misschien juist met al die toefjes en opsmuk waar de oprichters zich zo tegen keerden. Opinie? Rubrieken als ‘waar sport en politiek elkaar ontmoeten’? Griggs weet het niet. Hij heeft als missie om de organisatie ervan te overtuigen dat er iets moet gebeuren, omdat anders de Texas Tribune tot in lengte van dagen uitstekend politiek nieuws brengt voor een kleine elite binnen de samenleving.

Lees meer

Reageer

Geef een reactie

*