Top 2000 is eerder een ‘Dinobos’ dan schatkamer

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Hij presenteerde in september zijn onderzoek naar de waakhond in de regio. Daarnaast blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers aan de hand van actualiteiten in de krantenwereld.

Het einde van het jaar levert traditioneel een stortvloed aan muzieklijstjes op, waar ik me als liefhebber niet aan wil onttrekken. Zo werden vorige week traditiegetrouw de bovenste drie noteringen van de Top 2000 bekendgemaakt. "Elk jaar dezelfde 1891 nummers", verzuchtte de VPRO-gids.

Zelf ben ik best gecharmeerd van een guilty pleasure op zijn tijd. Maar het uitroepen van de Top 2000 tot ‘de schatkamer van de popmuziek’ en ‘het collectieve muzikale geheugen van Nederland’ (of iets van vergelijkbare strekking, door Matthijs van Nieuwskerk) vind ik een brug te ver.

Ik was dan ook aangenaam verrast om in de top 10 van de lijst persoonlijke favorieten als The Byrds, The Kinks, Etta James, Serge Gainsbourg, David Bowie en Prince aan te treffen… O nee wacht, dat is de lijst met artiesten die afgelopen jaar in mijn eigen wekelijkse blog figureerden.

‘Collectieve geheugen’ behoorlijk in de war

In de bovenste regionen van de Top 2000 – in feite de voortzetting van Veronica’s Top 100 Aller Tijden – strijden als vanouds de usual suspects om de eer. Waar ik de blijvende aantrekkingskracht van triptieken als Bohemian Rhapsody en Stairway to Heaven nog kan begrijpen, knaagt er iets als ik die zogenaamde schatkamer uitkam.

Dat ‘collectieve geheugen’ is namelijk behoorlijk in de war. Zo halen Elvis, Neil Young en The Clash niet eens de bovenste honderd. Hoogste noteringen van de Beatles en de Stones zijn steevast draken als Hey Jude en Angie. En met drie noteringen voor Pink Floyd lijkt de top 10 wel heel erg op het Dinobos in de Amersfoortse dierentuin.

‘Met 3 noteringen voor Pink Floyd lijkt de top 10 wel heel erg op het Dinobos in de Amersfoortse dierentuin’ #top2000 Tweet dit

Bij de bovenste vijf tref je sinds 2003 de verdwaalde comebackplaat Avond van Boudewijn de Groot aan. Het nummer kwam er terecht via een oproep van Radio 2-dj’s om massaal op het lied te stemmen en zo Queen van de eerste plek te stoten. Een paar jaar later werden Groningers en blijmoedige christenen om eenzelfde soort lobby bruut de pas afgesneden door de redactie en werd de Groningse zanger Ede Staal uit de lijst gegooid.

Zelfs punkers werden paranoïde van Hotel California

Om nieuwe nummers op de lijst te krijgen zendt Radio 2 wekelijks muziek van de jaren 60, 70 en 80 en het Nederlandse lied uit. Behalve 22 (!) noteringen voor Bløf levert dat niet veel spannends op; de weg door de schatkamer is een diep ingesleten pad. Oké, ik ben me ervan bewust dat de Top 2000 in principe een ‘feest van de democratie’ is en natuurlijk hoef ik er helemaal niet naar te luisteren. Maar hou eens op die lijst te promoten als het summum van de muzikale overlevering, met louter muzikale keuzes die niet zouden misstaan op de gouden plaat van Voyager 1, die in 1977 de ruimte werd ingestuurd.

Afgezien van Chuck Berry’s Johnny B. Goode is er op die ruimteplaat opvallend weinig plaats ingeruimd voor popmuziek. Geen jazz, geen Bob Dylan, zelfs geen Hotel California. Kennelijk val je buitenaardse beschavingen niet lastig met muziek voor in het kampvuur. De zingende Eagles-drummer Don Henley zal daar wellicht het zijne van denken. Het buitensporige succes van Hotel California – zelfs punkers werden compleet paranoïde van het nummer, dat je op ieder vliegveld leek te achtervolgen – kwam de Eagles als band nooit meer te boven. Henley scoorde pas na de Eagles weer een grote (solo)hit.

Staat van de televisiejournalistiek

Dat deed hij met Dirty Laundry, een bijtend commentaar over de kwalijke staat van de televisiejournalistiek in Amerika. Journalisten van een Canadees televisiestation maakten er midden jaren tachtig een videoclip bij, naar verluidt om geld op te halen voor het goede doel. Een staaltje kantoorhumor van het kaliber ‘so bad, it’s good’, dat dan weer niet kan tippen aan de parodie die Eagles van zichzelf maakten met de hoes van hun kerstsingle Please Come Home for Christmas die een jaar na Hotel California verscheen.

Te vinden op: Actual Miles – Henley’s Greatest Hits.

Reageer

Geef een reactie

*