Wachten op de goedheiligman

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds en verwoed muziekliefhebber. Hij presenteerde in september zijn onderzoek naar de waakhond in de regio. Daarnaast blogt hij in zijn vrije tijd wekelijks over ‘lofzangen’ op de pers aan de hand van actualiteiten in de krantenwereld.

Twee weken terug organiseerde het Stimuleringsfonds voor de Pers het symposium De journalist in opleiding. Hoofdspreker was Eric Newton die in zijn toespraak en in zijn recent verschenen boek pleitte voor een staat van permanente verandering op de journalistieke opleidingen.

"Culture eats strategy for breakfast", waarschuwde George Brock in zijn reactie op Newton. Met dit citaat van Clayton Christensen over bedrijfsculturen in het algemeen verwees Brock naar een obstakel bij het bewerkstelligen van experimenten in het hoger ondewijs: de in beton gegoten structuren waar potentiële onderwijsvernieuwers tegen te hoop lopen.

Discussie tussen docenten journalistiek

‘Crosseyed and Painless’ van de Talking Heads zou een mooie samenvatting zijn van de uitkomst van het debat tussen docenten journalistiek tijdens de tweede helft van het symposium. Facts don’t stain the furniture / Facts go out and slam the door / Facts are written all over your face / Facts continue to change their shape rapt zanger David Byrne: in plaats van het te hebben over de (on)mogelijkheden van teaching hospitals, bestookten de docenten elkaar met feiten over hun opleiding en verzandde de discussie in een soort visitatieronde. Om het met Byrne uit te schreeuwen: I’m stiiiiiiiiiil waiting.

Talking heads zonder tekst

Vanaf de muren keken ze op de zaal neer, de steeds weer in samenstelling wisselende reuzefoto’s van alle deelnemende sprekers en panelleden. Een soort ‘Talking Heads’, maar dan zonder tekst. Een talking head of pundit is een expert die voor televisie komt opdraven om een specialistisch onderwerp te belichten. Experts zijn de docenten zonder twijfel, maar een eenduidig antwoord zat er niet in. Typisch geval van No Talking, Just Head, zoals de reüniepoging tegen de zin van Byrne, die de overige Talking Heads ondernamen zonder hun zanger.

I’m stiiiiiiiiiil waiting: dat het eerste teaching hospital maar niet al te lang op zich mogen laten wachten. Er is twijfel over de vraag of de opleiding van vandaag nog wel opleidt tot de journalist van morgen. Dat zoveel docenten afkwamen op het symposium is een eerste winstpuntje, aldus Brock. In Amerika worden de ideeën van Newton én onderwezen op webinars én bij uitgevers in de praktijk gebracht (met dank aan de diepe zakken van de Knight Foundation). Zijn er in Nederland opleidingen en uitgevers te vinden die dit experiment aandurven en daarbij in staat zijn institutionele muren te slechten?

Kijk en luister

‘America Is Waiting’ is ook de opener van het hobbyproject van Byrne en Talking Heads-producer Brian Eno. Ook zij moesten wachten, in dit geval met het uitbrengen van hun baanbrekende album My Life in the bush of Ghosts. Werd op Talking heads-albums al hevig geëxperimenteerd (Afrikaanse polyritmes in Crosseyed and Painless!), op ‘Ghosts’ werd kwistig gebruik gemaakt van world music samples en de stemmen van radio-dj’s. Omdat het copyright van al die ‘gevonden geluiden’ eerst nog moest worden uitgezocht, duurde het een eeuwigheid eer het album kon worden uitgebracht.

The waiting is the hardest part zong eens een wijs man. Vooral als je bedenkt dat de goedheiligman morgen op deze site het boekje ‘Social Media Survival: Overlevingsgids voor journalisten’ van auteur Arjan Dasselaar gratis weggeeft…

Te vinden op: Remain in Light en My Life in The Bush of Ghosts

Reageer

Geef een reactie

*