Le Temps is geen arrogante krant meer

de Hans-Wilsdorf brug in Geneve

Contact zoeken met de lezers, dat kwam jarenlang niet bij de redactie van Le Temps op. Maar sinds de krant meer inzet op online bouwt ze aan een sterkere band met haar publiek.

“In Zwitserland vond iedereen Le Temps altijd een beetje arrogant”, lacht Gaël Hürlimann, hoofdredacteur digitaal van de krant. Gelukkig is de mening van de Zwitserse nieuwsconsumenten de afgelopen jaren veranderd. “We hebben tegenwoordig veel meer interactie met onze lezers, dat hadden we ons een paar jaar geleden nooit kunnen voorstellen.”

Le Temps stond dit jaar voor de tweede keer op rij in de finale van de Online Journalism Awards. Dat de Zwitserse krant zo goed presteert op het gebied van online storytelling komt niet helemaal als een verrassing. “We nemen digitaal heel serieus”, legt hoofdredacteur digitaal Gaël Hürlimann uit. Voordat hij voor Le Temps ging werken, had de krant slechts één hoofdredacteur die verantwoordelijk was voor alle uitingen. Hürlimann werd aangenomen om de online content naar een hoger niveau te tillen. “Mijn positie laat zien hoeveel waarde we aan online berichtgeving hechten. Mijn functie is even belangrijk als die van de hoofdredacteur van de geprinte krant.”

Nieuwe manier van werken

Volgens Hürlimann zijn er grote verschillen tussen het produceren van verhalen voor een geprinte krant en het maken van verhalen voor een website. Het belangrijkste verschil voor de redactie is de manier waarop een verhaal tot stand komt. “Als je voor print schrijft, is het proces heel individualistisch. Je schrijft een artikel en als het af is, lever je het in. Vervolgens gaan de eindredactie en de vormgevers ermee aan de slag. Daar merkt de redacteur zelf helemaal niets van. Die ziet zijn of haar artikel pas weer terug als het in de krant gepubliceerd is.”

Vormgevers en journalisten staan hier tegenwoordig op gelijke hoogte. Heel anders dan vroeger

Voor online is de situatie volgens Hürlimann compleet anders. Goede online storytelling vraagt om teamwork. De redacteur moet samenwerken met designers en programmeurs, en soms zelfs met videomakers en video-animators. “Voor sommige redacteuren was die nieuwe manier van werken even wennen”, vertelt de hoofdredacteur. “Onze vormgevers zeggen nu weleens tegen onze journalisten dat ze hun tekst anders moeten structureren, omdat de tekst dan beter tot zijn recht komt in een online scrollverhaal. Bij interactieve online verhalen is naast de journalistieke inhoud een goede user experience ook van groot belang. Vormgevers en journalisten staan hier daarom tegenwoordig op gelijke hoogte. Het is heel anders dan vroeger, toen de vormgever de tekst van de journalist precies moest behandelen zoals de journalist dat wilde.”

Vertel ons wat u denkt!

Ook de manier waarop de redacteuren van Le Temps met het publiek omgaan, is de afgelopen jaren getransformeerd. “Toen ik hoofdredacteur werd, hadden we een Facebookpagina die praktisch leeg was”, zegt Hürlimann. Die lege pagina lijkt tegenwoordig bijna symbool te staan voor de manier waarop Le Temps met zijn lezers omging. Journalisten stonden niet stil bij de mogelijkheid om  interactie met hun lezers aan te gaan.

“Nu gebruiken we onze pagina om op allerlei manieren met de lezer in contact te komen”, vertelt de hoofdredacteur. “We vragen altijd feedback aan onze lezers als we een verhaal in een nieuwe vorm vertellen, bijvoorbeeld als we voor het eerst een nieuw soort tijdlijn publiceren.” Dit laatste heeft de redactie al een aantal mooie momenten opgeleverd. “Lezers reageerden heel positief op een video-animatie die we maakten over de oorlog in Jemen en vroegen ons of we misschien een soortgelijke animatie konden maken over brandstofprijzen. Twee maanden later publiceerden we de video waar de lezers om gevraagd hadden. Ze waren zowel verrast als blij. De manier waarop onze lezers en journalisten nu met elkaar omgaan, laat zien dat Le Temps al lang geen arrogante krant meer is.”

Prijswinnende verhalen vertellen

Alle veranderingen op de redactie leveren meer op dan alleen een actieve Facebookpagina en gelukkiger lezers. Naast twee finaleplaatsen in de Online Journalism Awards, won de krant ook de belangrijkste Zwitserse prijs voor online storytelling met een productie over olie.

“We hebben deze award gewonnen, omdat onze redacteuren bereid waren op een andere manier te gaan werken. Als we geen designer als coördinator hadden laten optreden, was dit verhaal nooit zo goed geworden als het nu is.”

De prijs werkt bemoedigend voor de hoofdredacteur, die ondanks alle positiviteit nog een aantal obstakels moet overwinnen. “De volgende uitdaging is de website winstgevend maken”, geeft hij toe. Gelukkig heeft hij al een aantal plannen liggen die hij de komende jaren kan gaan uitvoeren, zo maakt de krant sinds kort branded content. “Het lijkt erop dat deze manier van content produceren ons goed ligt en we binnenkort voldoende opbrengsten zullen genereren.” Hürlimann lijkt alle redenen te hebben om de digitale toekomst van Le Temps vol vertrouwen tegemoet te zien.

Foto: de Hans-Wilsdorfbrug in Genève

 

Over Inge Beekmans

Inge Beekmans geeft les over online journalistiek en innovatie aan Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg. Naast haar baan als docent werkt ze als freelance journalist, tekstschrijver, vormgever en bouwt ze websites | Twitter: @ingebeekmans

Reageer

Geef een reactie

*