Wanneer gaat tv leren van de nieuwe spelers?

YouTube en Netflix domineren de online videomarkt. Bekende YouTubers hebben veel geleerd van tv, maar wanneer gaan de traditionele tv-zenders eens leren van de nieuwe spelers? Lees de blog van Lara Ankersmit, hoofd digitale media bij de NOS.

Door Netflix en YouTube zien we een ander soort tv content ontstaan: content die je kunt bingewatchen en content waarbij niemand wordt uitgesloten. Is het tv-kijkgedrag veranderd door partijen als Netflix en YouTube? Kijken mensen nog wel de hele avond tv? Of zetten ze de tv alleen aan voor een specifiek programma en vervolgens weer uit, omdat er geen logisch vervolg is; geen logische volgende serie?

Bingewatchen

Bij series en soaps, maar ook bij het nieuws op tv, probeer je mensen altijd weer ‘bij te praten’. De kijker kan immers al zappend een lineair programma binnenvallen of na een bepaald aantal afleveringen ineens gewezen worden op een interessante serie. Hierdoor voelt veel tv als traag en herhalend. Te traag voor de snelle jeugd. Te traag voor het altijd ‘on’ publiek dat zijn informatie her en der ophaalt (en dus al lang weet wat er is gebeurd in die serie).

Series en programma’s die je kunt bingewatchen vanaf de eerste aflevering hebben een andere insteek: je kijkt ze vanaf het begin en je herhaalt niet of veel minder.

Grote live sportevenementen lenen zich ook goed voor bingewatching. De Olympische Spelen zijn bij de NOS heel goed bekeken, zowel op tv als online en via de NOS-app. Ook door jongeren. Sport trekt sowieso een jongere doelgroep. Maar wat ook meespeelt is dat je via tv, site of app de hele dag door naar de Olympische Spelen kunt kijken. Vergelijkbaar met het bingewatchen van Netflix of het YouTube-mechanisme van door blijven kijken.

Lineaire televisie

Over het algemeen heeft tv dit niet. Commercials onderbreken sowieso al. En je gaat van het NOS 8 uur Journaal naar een diepgaande documentaire of naar een luchtiger ‘Heel Holland Bakt’ programma. Dat is niet voor iedereen een logische volgorde.

Televisie sluit –helaas- ook mensen uit. Rondom tv programma’s duikt regelmatig een discussie over diversiteit op. Over YouTube en Netflix hoor je die discussie eigenlijk nooit. Waarschijnlijk omdat op YouTube iedereen zijn of haar eigen kanaal kan starten; niemand wordt uitgesloten. En Netflix hoeft niet te onderhandelen met adverteerders en hun gewenste doelgroepen. Geen adverteerders die tevreden gehouden moeten worden en geen discussies over de voor de adverteerder interessante doelgroepen.

Inmiddels onderscheiden deze bedrijven, die van oorsprong technologiebedrijven zijn, zich niet alleen op techniek, maar ook op inhoud. We hebben het hier over YouTube kanalen met relevante inhoud en YouTube sterren die je nooit op tv ziet. Netflix Originals waarvoor mensen speciaal een abonnement nemen op Netflix. Series over zwarte vrouwen in een gevangenis, series over zwarte superhelden die je niet zo snel op de Nederlandse tv ziet. Het is allemaal origineler, echter en authentieker vergeleken met de tv studio’s en de bekende gasten van het Nederlandse medialandschap.

Generatiekloof?

Vaak zeggen kranten over bloggers dat het geen journalisten zijn en dat de kwaliteit van hun online content niet goed is. Televisiezenders hebben een soortgelijke mening over YouTube: die sterren kunnen geen tv maken. Ik weet niet of de mensen die dit zeggen ooit op Medium komen of naar een YouTube video hebben gekeken. De ‘vloggers’ op YouTube maken – compleet uitgerust met goede camera’s – haarscherpe beelden die in goede kwaliteit op YouTube staan.

Het verschil met de traditionele partijen wordt pijnlijk duidelijk als je met een paar pubers naar lineaire tv kijkt of naar de on demand diensten van de Nederlandse zenders. ‘Mam, wat zijn dit voor slechte beelden? Kunnen ze geen betere camera kopen?’. De YouTube generatie ziet het verschil. Is het misschien hetzelfde als de ‘piep’ in het winkelcentrum die je als 35 plusser niet meer hoort? Ben je als 35 plusser al zo gewend aan de mindere kwaliteit dat het je niet opvalt?

Het is natuurlijk verschrikkelijk jammer dat YouTube, Netflix en Facebook niet in Nederland zijn ontstaan, of desnoods in Europa. Maar dat is nog geen reden om die platforms links te laten liggen. Via deze online kanalen en apps krijgen de kijkers toch heel veel mee van wat er in het nieuws speelt.

Op ons YouTube kanaal Mashup zegt de uitgenodigde YouTuber vaak: ‘Nee, ik heb het nieuws niet gevolgd’. Waarna hij of zij in de nieuwsquiz best goed blijkt te scoren. De uitleg en het waarom van dat nieuws mist dan weliswaar, maar daar zijn Ivo en Roel van Mashup dan ook voor in hun rol van journalisten.

Elke woensdag om 16.00 uur staat er een nieuwe aflevering van Mashup op YouTube. Het vaste tijdstip is dan wel weer heel erg een televisiewet en inmiddels door veel YouTubers geadopteerd van de traditionele tv. Nu nog vice versa. Oftewel: wanneer gaan de traditionele televisiezenders de wetten van YouTube en Netflix integreren in hun toekomst?

Over Lara Ankersmit

Lara Ankersmit is hoofd Digitale Media bij de NOS en doet op SVDJ.nl verslag van de ontwikkelingen van NOS Digitaal.

Reageer

1 comments

Ik zie hier (‘De Generatiekloof’) deels hetzelfde als ‘destijds’ (zo kunnen we inmiddels wel zeggen) met blogs. Blogs werden geschreven door mensen die niet konden schrijven, het was een hype en natuurlijk veel te hap-snap. Inmiddels ziet elke krantensite, en zelfs menig papieren voorpagina, er uit als een blog, gebruiken ze dezelfde woorden en beelden en is het allemaal eng dicht bij elkaar gekomen. Mist nog wel de tech-savy redacteur vaak, laatst bracht de Volkskrant nog een oude hoax (toch een soort dubbele canard) die een beetje doorgewinterd internetter direct zou opmerken. (Merk ook op dat volgens de traditionele journalistieke waarden dit er nooit door zou komen. Mijn stelling is dan ook vaak dat die deels zijn ingeleverd zonder vervanging door pure kennis van De Internets.)
Het is dan ook jammer dat ‘oude’ media weer in diezelfde val dreigen te trappen.

Verder moet ik ter verdediging van TV wel zeggen dat het hier wat somberder lijkt dan het is. Ik kijk bijna geen TV, maar toch zie ik veel beelden later via Uitzending Gemist, usw. Da’s allemaal niet linear. Wel bloedirritant om te embedden, door keuzes van de NPO, maar toch. Daarnaast kun je makkelijk TV als Tweede Scherm aanhebben. (Die hele discussie is omgekeerd, altijd, de computer/tablet/mobiel is het éérste scherm.)

Over uitsluiting, een deel van het discours gaat juist in op ‘institutioneel racisme’ dat kan dus ook online voorkomen, ook met Youtube. Denk aan dat sponsors bijvoorbeeld graag de geijkte content zouden willen sponsoren, en niet de videos van een minderheid die wellicht wel een grote doelgroep bereikt. Dit is ook een bekend, ouder, fenomeen: het internet zien als vrijplaats waar iedereen op gelijke voet. Dat is alleen zo als je het technisch bekijkt, sociaal ligt het toch complexer. De belofte van gelijkheid is er natuurlijk wel, maar ik zou zo niet durven stellen dat er geen uitsluiting is.
Kijken we naar Netflix, dan is dit direct duidelijk als we naar het rumour rond de eerste Superheldenserie met een zwarte hoofdpersoon kijken. (Wat dan direct ook nog een soort nieuwe Blaxploitation serie schijnt te zijn.) Pas de eerste serie die zo gebracht wordt, geen rekening houden met adverteerders, maar dus wel met publiek en dus met sociale verhoudingen, en dus is er niet per se gelijkheid.

Geef een reactie

*