Dit artikel is ingesproken, want daar is steeds meer behoefte aan

voorgelezen verhalen

Op het succes van podcasts lijkt een andere nieuwe vertelvorm mee te liften: rechttoe rechtaan voorgelezen verhalen. Tegen welke dingen loop je aan tijdens het inspreken van een verhaal? En vooral: zit het publiek hierop te wachten?

Redacteur Sjors Hofstede sprak dit verhaal voor de gelegenheid zelf in:

Voorgelezen journalistiek bereikte in Nederland afgelopen januari voor het eerst een groot publiek, toen Blendle begon met het voorlezen van verhalen. Maar Blendle was niet de eerste in ons land met dat idee, dat was Laadscherm. De gamesite werd vorig jaar maart gelanceerd en besloot na een week om verhalen ook in voorgelezen vorm te brengen. Eindredacteur Marcel Vroegrijk: ‘Laadscherm is vooral een plek waar redacteuren hun persoonlijke verhalen over games willen delen, dus daarom leek het ons ook heel tof als we die verhalen ook zelf zouden inspreken.’

Vaste voorlezer

Dat bleek wat ingewikkelder dan gedacht. Vroegrijk: ‘Het vereiste nogal een logistieke operatie. Alle redacteuren zouden dan zelf een microfoon moeten kopen, of iedereen zou steeds naar een vaste plek moeten komen voor de opname. Toen bood onze redacteur Arjan Lindeboom aan om alles in te spreken. Dat klonk zo goed, dat hij sindsdien de vaste voorlezer is.’

Ook het publiek van Laadscherm lijkt de stem van Lindeboom te waarderen. Vroegrijk vertelt dat bij de meeste stukken de verhouding lezer-luisteraar ongeveer fifty-fifty is. ‘Als iets rondgaat op Twitter of Facebook en een grotere groep bereikt, zien we wel dat er meer gelezen wordt.’

Lezers blijven hangen

Hoewel het grote publiek nog wat lijkt te moeten wennen aan voorgelezen journalistiek, is deze vertelvorm niet meer alleen iets van niche-sites en start-ups. Ook Vrij Nederland experimenteert sinds kort met ingesproken artikelen. Hoofdredacteur Ward Wijndelts geeft toe dat het initiatief voortkomt uit het huidige succes van podcasts. ‘Bij een podcast komt alleen veel kijken’, zegt hij.

Voor audio moet je je tekst bondig houden. Je merkt dat veel woorden overbodig zijn

Volgens Wijndelts is het voorlezen van je verhalen een eenvoudige manier om een extra service te bieden aan je publiek. ‘Je gebruiker moet bepalen hoe die je content tot zich neemt. Blijkbaar bestaat er een vraag naar journalistiek in audiovorm, dan moet je daarop inspelen.’ Dat die behoefte er is, ziet Wijndelts voorzichtig bevestigd in de statistieken: ‘Lezers blijven langer hangen op pagina’s met audioverhalen.’

Het feit dat audio een goede methode lijkt om je lezers te binden, wil alleen nog niet zeggen dat alle verhalen fijn klinken. ‘Harde’ nieuwsstukken met veel cijfers, bijzinnen en afkortingen maken het volgens Wijndelts ‘oersaai’. Marcel Vroegrijk merkt dat hij door het maken van voorgelezen verhalen anders naar zijn geschreven content is gaan kijken. ‘Voor audio moet je je tekst bondig houden. Als je zo naar je tekst gaat kijken, merk je al gauw dat veel woorden overbodig zijn.’

Nieuw publiek bereiken

Het zijn allemaal lessen die onderweg zijn geleerd. Wijndelts noemt audio dan ook ‘een zoektocht’. In die queeste heeft hij vooral één doel voor ogen: een nieuw publiek bereiken. Hij denkt zelfs na over het inrichten van een aparte landingspagina voor luisteraars, met alle play-knoppen onder elkaar.

De interesse in nieuws is niet afgenomen, maar de hoeveelheid tijd die we hebben wel

Wellicht dat OIDIO hier in de toekomst bij kan helpen. OIDIO is een start-up die meedoet aan de SVDJ Accelerator en die uitgevers wil helpen met het aanbieden van artikelen in gesproken vorm. Volgens mede-oprichter Michael Coreelmont concurreren nieuwsmedia op dit moment niet met elkáár, maar met alle bezigheden buiten nieuws lezen. Daarmee doelt hij niet alleen op Netflix en Youtube, maar ook op hardlopen, koken en autorijden. ‘De interesse in nieuws is niet afgenomen, maar de hoeveelheid tijd die we ervoor hebben wel.’

On demand luisteren

Om de hoeveelheid tijd die we voor nieuws hebben te vergroten, wil Coreelmont het mogelijk maken om on demand te luisteren naar geschreven artikelen. ‘Als ik in de auto zit, kan ik wel de muziek en podcasts luisteren die ik wil, maar niet de nieuwsverhalen.’

Met OIDIO wil hij uitgevers een white label-app bieden: een generieke app die voor iedere uitgever in de huisstijl kan worden aangepast. Die app is een verlengstuk van de huidige dienst van de uitgevers. Ze kunnen via OIDIO de eigen lezers hun content aanbieden in gesproken vorm.

Volgens Coreelmont zou OIDIO al wel live kunnen gaan, maar moeten de puntjes nog op de i worden gezet. Hij ziet het in ieder geval al helemaal voor zich: ‘Het zou fantastisch zijn dat je, op het moment dat je aan het lezen bent, maar weg moet, op een play-knop kunt drukken om verder te luisteren waar je ophield met lezen.’

Met dank aan Blendle voor het beschikbaar stellen van de studio.

Deel dit artikel:

Over Sjors Hofstede

Sjors Hofstede studeerde communicatiewetenschappen en journalistiek, en werkte voor onder meer Blendle en Vrij Nederland. Tegenwoordig is hij freelance redacteur/onderzoeker.