Ook Twitter wil uitgevertje spelen

Twitter propaganda

De Amerikaanse tech-site Re/code meldt dat Twitter overweegt de kenmerkende karakterlimiet voor tweets op te rekken naar 10.000 tekens. Tweets zouden dan niet langer maximaal 140 tekens bevatten, maar met een ‘lees meer’-achtige knop kunnen uitklappen naar een tekst van maximaal 10.000 tekens (pak ‘m beet 1.500 woorden). Twitter zou Twitter niet zijn als er niet onmiddellijk een storm van kritiek ontstond op het idee.

Maar ik ben er verre van overtuigd dat dit de doodsteek voor het platform is. Het succes van Twitter schuilt voor een groot deel in de snelheid en urgentie, dus ik snap de verontwaardiging. De 140-tekens limiet dwingt je tot het maken van korte, krachtige statements. Nieuws verspreidt zich daardoor razendsnel, en ook discussies kunnen in hoog tempo gevoerd worden. Die korte tweet-lengte stelt gebruikers ook in staat een groot aantal Twitteraars tegelijk te volgen, zonder overspoeld te worden met tekst (tot je duizenden tegelijk gaat volgen, natuurlijk). Als je toestaat dat elke gebruiker de timeline kan vervuilen met grote, wollige lappen tekst dan haal je die snelheid eruit.

De ophef is daarom niet vreemd. Maar de crux zit hem in de details: De nieuwe ’Twitter Posts’, om het maar even zo te noemen, bevinden zich onder een ‘lees meer’ knopje. Je zult in je tijdlijn dus geen grote teksten zien, tot het moment dat je een tweet uitklapt en de volle 10.000 tekens op je scherm verschijnen. Het tempo kan er dus in blijven zitten.

Bloggen binnen Twitter

Wat is dan het voordeel van ‘langdradige’ tweets? Wie nu een opiniestuk schrijft, doet dat op zijn eigen site, blog of bijvoorbeeld Medium. Om publiek te trekken plaats je vervolgens een linkje op Twitter. Je volgers moeten dan op de link klikken, de externe site laden en vervolgens terug gaan naar Twitter als ze het stuk willen retweeten of liken. Publiceer je direct op Twitter, dan is dat een stuk sneller: lezers blijven op dezelfde site, wat laadtijden vermindert en interactie kan verhogen. Ze kunnen gelijk hartjes uitdelen en op je post reageren. En dat makkelijk kunnen reageren is altijd een grote kracht van Twitter geweest. Waar anders discussieer je met zowel ministers en wetenschappers als tv-sterren en vrienden?
Twitter zelf hoopt dat gebruikers met de lees meer-functionaliteit meer tijd op het platform spenderen. Langer vasthouden van bezoekers betekent namelijk meer advertentiemogelijkheden. Moeite van het proberen waard dus.

Vechten om content

Als deze (mogelijke) nieuwe Twitterfunctie zich inderdaad ontwikkelt als een soort native blog-tool, sluit het bedrijf daarmee aan bij de platformoorlog: steeds meer social mediabedrijven willen hoogwaardige content hebben om bezoekers langer vast te houden. Facebook wil met ‘Instant Articles’ artikelen mooier presenteren en sneller laden. Google’s Accelerated Mobile Pages-project richt zich ook op het ontwikkelen van trucjes om pagina’s sneller te kunnen tonen (light weight pages). Apple en Snapchat zetten ook stappen richting uitgeven.

Dat past in de ontwikkeling die beschreven wordt in het scenario-onderzoek naar de journalistiek in 2025, dat het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek vorig jaar liet uitvoeren. Het scenario ‘A handful of apples’ beschrijft een toekomst waarin een handjevol wereldspelers, zoals Facebook en Google, oppermachtig zijn. Nederlandse media vallen om en content-producenten zijn voor hun distributie volledig afhankelijk van de grote platforms, die strenge voorwaarden en lage marges hanteren. Een doemscenario natuurlijk, maar er leeft nu al de angst dat uitgevers en mediabedrijven te veel macht uit handen geven in ruil voor meer bereik.

Maar zo erg als in het scenario is het nog lang niet, dus laten we optimistisch blijven. Als de rijkste bedrijven ter wereld elkaar de tent uitvechten om jouw stukjes te mogen plaatsen, dan moet je daar als journalist toch een slaatje uit kunnen slaan?

Over Casper Wolfert

Casper Wolfert is innovatie- en procescoördinator bij het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek. Hij schrijft op SVDJ.nl over journalistieke innovatie, start-ups en de innovatieregeling.

Reageer

3 comments

Goed verhaal, maar ik geloof niet dat ik je mening deel. Snelheid is op dit moment inderdaad de kracht van Twitter. Ik zou niet graag verantwoordelijk zijn voor de beslissing die daar iets aan afdoet. Ik denk dat Twitter-baas Jack Dorsey een grote gok waagt als hij dit plan doorzet.
Er lijkt inderdaad een strijd gaande om de makers van waardevolle content te binden aan een platform van hun voorkeur en zo de bezoekers van dat platform langer vast te houden. Die strijd om waardevolle, unieke content wordt echter niet alleen door de Twitters en Facebooks van deze wereld gestreden. Ook de individuele blogger wil zijn lezers graag in de eigen fuik lokken en daar houden. De eigen blog is immers de plek waar je als blogger het best de interactie met je publiek aangaat en waar je ze optimaal kunt engageren voor jouw topic(s). Dat is ook de plek waar de conversie het hoogst is (zou je bijvoorbeeld iets te verkopen hebben) en waar Google jou als blogger het meest beloont voor het creëren van waardevolle content.
Als blogger zie ik sociale media daarom vooral als een goede intermediair die me in staat stelt snel (!) en gericht in contact te komen met een groot lezerspubliek. Dat werkt goed, maar ik zie vooralsnog geen enkele reden om mijn blogs integraal op Twitter of een ander sociaal medium te zetten. Ik zie niet hoe Twitter mij als blogplatform meerwaarde biedt. Wel zie ik de risico’s van afhankelijkheid van zo’n platform. Ik denk dat elke weldenkende blogger zich af zal vragen hoe wijs het is om al zijn eieren in één mandje te bewaren. Wie zich Hyves nog kan herinneren, weet hoe desastreus zoiets kan aflopen. Uiteindelijk denk ik dat alle makers van content het liefst hun eigen uitgever willen zijn en ik zie nog geen propositie van Twitter (of enig ander platform) die ze op andere gedachten zal brengen.

Dank voor je reactie. Wat Twitter (en Facebook) in mijn ogen als meerwaarde kunnen bieden:

– Een groot/groter publiek (vooral ook voor niet-gevestigde/incidentele bloggers)
– Een soepelere leeservaring (niet eerst naar externe site (met laadtijden), maar in-app en áltijd mobiel-vriendelijk.)

– Laagdrempeligere interactiemogelijkheden (een hartje uitdelen, op RT klikken en reageren is net allemaal iets makkelijker)
Het is dus vooral een comfortabele rode loper voor de gebruiker. Een gevestigde blogger met bestaande aanhang zal daar inderdaad niet zoveel toegevoegde waarde in zien, maar veel anderen wel, vermoed ik. En op dit moment buitelen de uitgevers over elkaar heen om mee te mogen doen aan Facebook Instant Articles en zo een groter/ander publiek te trekken. Zij willen wel. Maar ik ben het volledig met je eens over die risico’s: als uitgever maak je die platforms alleen maar machtiger en geef je veel controle uit handen. Daar moet je vooraf heel goed over nadenken.

Geef een reactie

*