Pools visualisatieplatform BIQdata geeft nieuwsverhalen extra diepgang

6877168263_3871481a33_b

Drie jaar geleden lanceerde de Poolse krant Wyborcza een website die complexe verhalen op een visuele manier presenteert. “Veel lezers waren heel enthousiast over BIQdata. Andere lezers begrepen er helemaal niets van”, vertelt redactiechef Vadim Makarenko. Hij heeft de afgelopen drie jaar een hoop over zijn lezers, de Poolse overheid en datavisualisaties geleerd.

Wyborcza besloot in 2013 een deel van zijn online content achter een betaalmuur te plaatsen. “Veel lezers begrepen daar niets van”, legt Makarenko uit. “We kregen mails waarin mensen vroegen wat er aan de content veranderd was. Mensen dachten dat onze verhalen beter waren geworden, omdat ze eerst gratis waren en daarna niet meer.” De hoofdredactie van Wyborcza realiseerde zich dat de verwarde lezers een punt hadden. Omdat de lezers voor artikelen moesten gaan betalen, was het logisch dat ze hogere kwaliteit en meer originaliteit verwachtten.

Extraatje voor abonnees

BIQdata werd opgericht om de betalende lezers van Wyborcza de diepgang te geven die ze van een serieus nieuwsmedium verwachtten. “Wyborcza is de grootste en belangrijkste krant van Polen”, vertelt Makarenko. “Bij een krant van dat kaliber hoort een platform met diepgaande data-analyses en complexe visualisaties, een platform zoals BIQdata.”

De reacties van Wyborcza’s abonnees op het nieuwe dataplatform liepen sterk uiteen. “Veel lezers waren enthousiast, ze vonden dat de visualisaties echt iets toevoegden”, zegt Makarenko. “Andere lezers begrepen er helemaal niets van. Sommige mensen mailden ons bijvoorbeeld om ons te vertellen dat ze de verhalen van BIQdata te kort vonden. Ze snapten niet dat het grootste gedeelte van het verhaal door de visualisatie verteld wordt en dat dat de reden is dat de teksten op ons platform relatief kort zijn.”

We mogen niet teveel van onze lezers verwachten

Sinds de oprichting van BIQdata hebben Makarenko en zijn team een hoop geleerd. “We mogen bijvoorbeeld niet teveel van onze lezers verwachten”, vertelt de redactiechef. “Een tijd geleden visualiseerden we een onderzoek over de fysieke gezondheid van Poolse kinderen. In de visualisatie moesten lezers verschillende tabbladen aanklikken om te ontdekken hoe hun eigen kind presteert ten opzichte van andere kinderen in de geschiedenis van Polen. Het eerste tabblad kreeg ruim vijftigduizend clicks, het tweede tabblad kreeg er ongeveer 25.000. Het laatste tabblad werd misschien vijfhonderd keer geopend.”

Volgens Makarenko kiest BIQdata er tegenwoordig voor visualisaties minder interactief en minder gelaagd te maken. “De lezer moet aan een visualisatie meteen kunnen zien wat de boodschap is. We moeten hem niet te veel zelf laten uitzoeken.” Toch vindt hij dat het niet altijd goed is om een visualisatie zoveel mogelijk te versimpelen. “Uit een complexere dataset volgt meestal automatisch een complexere visualisatie. We kunnen er natuurlijk voor kiezen de dataset te verkleinen door een gedeelte van de data weg te laten, maar als we dat doen, raken we in veel gevallen een deel van de context kwijt. Soms heb je een complexe visualisatie nodig om de lezer een volledig beeld van de situatie te geven.”

Onderhandelen met de weerdienst

Stap voor stap slaagt Makarenko erin visualisaties te publiceren die beter aansluiten op de wensen van het publiek. Over andere verbeteringen heeft hij helaas minder controle. “Onze grootste uitdaging is de gebrekkige data-infrastructuur in Polen”, vertelt hij. “Als de Verenigde Staten door extreme weersomstandigheden getroffen wordt, kunnen media bijvoorbeeld in real time data krijgen van de nationale weerdienst en hulpdiensten.” In Polen is de situatie compleet anders. De weerdienst geeft zijn data alleen af tegen betaling. “Iedere keer als ik data nodig heb, moet ik met de weervoorspellingsdienst in onderhandeling”, verzucht Makarenko. “Het duurt daardoor minstens drie tot vijf werkdagen voordat we een dataset krijgen, en dan is die dataset natuurlijk al lang niet actueel meer.”

Om het werk van de redactie wat gemakkelijker te maken, werkt BIQdata graag samen met bedrijven. Zo ontvangt Makarenko regelmatig data van Spotify en Google. Ook doen de journalisten zelf onderzoek naar bepaalde nieuwsgebeurtenissen. “Op dit moment werken we aan een verhaal over discriminatie van immigranten”, vertelt de redactiechef. “Onze journalisten bellen verhuurders op en doen zich voor als mensen met een Arabische of Afrikaanse achtergrond om te testen of ze woonruimte kunnen krijgen.” Dit soort onderzoeken leveren altijd mooie verhalen op, maar het werk is erg arbeidsintensief. Gelukkig kan Makarenko ervan uitgaan dat de overheid hem in de toekomst beter gaat helpen met het verzamelen van data. “We hebben sinds kort een minister voor digitalisering, het verbeteren van de data-infrastructuur staat hoog op haar agenda.” De toekomst voor Poolse datavisualisaties ziet er daarmee een stuk mooier uit.

Foto: datavisualisatie gemaakt met Tableau, door Marc Smith 

Deel dit artikel:

Over Inge Beekmans

Inge Beekmans geeft les over online journalistiek en innovatie aan Fontys Hogeschool Journalistiek in Tilburg. Naast haar baan als docent werkt ze als freelance journalist, tekstschrijver, vormgever en bouwt ze websites | Twitter: @ingebeekmans

Reageer