Draconisch

Neen, het is niet exemplarisch voor 2015, het was al langer aan de gang. Maar toch, het verkwanselen van onze taal is een fenomeen dat in journalistieke kring – of eigenlijk in elke kring waarbinnen taal van belang is – zorgen zou moeten baren. Ik was er al bijna aan gewend dat menigeen het verschil tussen mits en tenzij niet meer weet. Ik was er al bijna aan gewend dat menigeen het verschil tussen beseffen en realiseren niet meer kent, en daarom – ook door journalisten – het vreselijke ‘ ik besef me’ in zinnen wordt gebruikt. Misschien kan ik er zelfs aan gaan wennen dat menigeen het verschil tussen missen en ontbreken niet meer kent, waardoor je steeds vaker hoort dat er ‘ iets mist’.

Speciaal voor kerst: Kiks Kerstplaylist

Quint Kik is onderzoeker bij het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek en verwoed serie- en muziekliefhebber. Om niet geheel te verdrinken in de cijfers van zijn onderzoek, blogde hij de afgelopen jaren van tijd tot tijd over ‘lofzangen’ op de pers. Zijn blogreeks sloot hij vorig jaar af met een Spotify-playlist om de feestdagen mee door te komen en die is ook dit jaar nog net zo relevant.

Onderhandelen over de verdeling

Hoe zorgen we ervoor dat we tijd (en dus geld) hebben om ons vol te storten op Journee? Welke aannames willen we als eerste testen? Hoeveel uren spenderen we aan conceptuele en ideologische discussies? Wanneer besluiten we gewoon om iets te publiceren, ook al is het een eerste hele basale versie? En hoe gaan we met elkaar samenwerken? Ondernemen blijkt knopen doorhakken en dat lukt steeds beter.

Een regeling voor samenwerking

Culture eats strategy for breakfast. Ik weet niet wie het precies heeft verzonnen, maar het is de laatste jaren veel gebruikt in de mediawereld. Vooral om aan te geven dat je van alles kunt verzinnen om nieuwe wegen in te slaan, maar dat de belangrijkste slag dikwijls binnen het eigen bedrijf moet worden gevoerd met de medewerkers die helemaal geen vernieuwing willen. Medewerkers die zitten gevangen in een web van routine, angst voor verandering en mooie herinneringen aan vroeger.

Tweets in het Italiaans, Hebreeuws en Koreaans

Hoe zorg je ervoor dat je een dik rapport van ruim zestig pagina’s aantrekkelijk maakt voor een hele brede doelgroep? Die vraag werd hier vorig jaar op het Fonds gesteld. Ons onderzoek naar de toekomst van de journalistiek zou vier toekomstscenario’s opleveren. Extremen weliswaar, maar wel gebaseerd op trends die we nu ook al zien. Met de scenario’s kan je je als redacteur, freelancer, CEO of student voorbereiden op het journalistieke landschap in 2025. Een hele brede doelgroep dus, met veel verschillende mensen, die we allemaal moesten zien te bereiken.

Ontwikkel zo veel mogelijk, des te groter is de kans dat je stuit op een goudader’

Volgende week gaan uitgevers en hoofdredacteuren, niet zijnde van de publieke omroep, langs bij staatssecretaris Sander Dekker (Media), om er onder meer nog eens op te wijzen dat het oneerlijk is dat de publieke oproep sites mag bouwen die concurreren met die van private partijen. In zijn algemeenheid speelt daar natuurlijk, dat dagbladen en omroepen die gewend zijn voor hun eigen inkomsten te zorgen, zich mateloos ergeren aan de vrijheid die een publieke omroep heeft om nieuwe activiteiten te ontwikkelen, zonder dat daarbij in eerste instantie de levensvatbaarheid (lees winstgevendheid) van zo’n activiteit voorop staat.

Om vooruit te kijken moet je weten waar je vandaan komt

Een beetje historicus vertelt je dit ook: om vooruit te kijken moet je weten waar je vandaan komt. Yournalism is nog geen jaar online, maar er is al veel gebeurd. Dus voordat ik vertel over de toekomst van Nederlands eerste vraaggestuurde platform voor onderzoeksjournalistiek, kijken we terug op het begin van dat ideaal.

Door: Huub Schuijn