De sportpodcast: ‘De onzin om voetbal heen is minstens zo belangrijk’
Nieuws | Vernieuwing
Sportpodcasts gaan allang niet meer alleen over sport. Humor, persoonlijke verhalen en de chemie tussen de makers zijn minstens zo belangrijk. In het eerste deel van een zomerserie over de totstandkoming van podcasts vertellen drie makers over wat hun podcast kleur geeft. ‘Het kan zo een uur niet over voetbal gaan.’
Zo’n acht jaar geleden raakte RTV Noord-journalist Stefan Bleeker geïnspireerd door enkele FC Groningen-supporters, die net een podcast waren begonnen over het reilen en zeilen van de club. ‘De podcast was toen nog in opkomst,’ aldus Bleeker, die met een aantal collega’s nadacht over een eigen podcast over FC Groningen. ‘We kunnen niet achterblijven, vonden we.’
Vanaf dat moment zijn ze gaan werken aan het concept, met als belangrijkste onderdeel de keuze voor de juiste hosts. Bleeker: ‘Ik dacht: waarom zouden mensen wekelijks naar mij gaan luisteren? We hoopten daarom dat een publiekstrekker zou willen aanschuiven.’ Al snel kwamen ze uit bij Martin Drent, ‘oud-FC Groningen speler, cultheld en een soort Pietje Bell’, die wel interesse had. Bleeker: ‘Alleen vroeg hij zich af: “Wat is eigenlijk een podcast?”’
Belangrijke onzin
Het is het scheppingsverhaal van De Koffiecorner, de wekelijkse podcast van RTV Noord over FC Groningen met daarin Bleeker, Drent en Niiwino Geertsema. Hoewel het in principe dus draait om de voetbalclub, ‘kan het zo een half uur niet over voetbal gaan’, vertelt Bleeker. ‘Zo komt de kat van Martin Drent, Muis, regelmatig aan bod. Ook de mancave van Martin, die door zijn vrouw als opslag wordt gebruikt, is vaak onderwerp van gesprek. Om maar aan te geven dat de onzin eromheen ook een belangrijk deel is van de podcast.’
Het is het scheppingsverhaal van De Koffiecorner, de wekelijkse podcast van RTV Noord over FC Groningen met daarin Bleeker, Drent en Niiwino Geertsema. Hoewel het in principe dus draait om de voetbalclub, ‘kan het zo een half uur niet over voetbal gaan’, vertelt Bleeker. ‘Zo komt de kat van Martin Drent, Muis, regelmatig aan bod. Ook de mancave van Martin, die door zijn vrouw als opslag wordt gebruikt, is vaak onderwerp van gesprek. Om maar aan te geven dat de onzin eromheen ook een belangrijk deel is van de podcast.’
Luisteraars krijgen het gevoel naast ons te zitten in het clubhuis
Steffan Kok, maker van podcast De Tennistafel
Dit herkent tennisjournalist Steffan Kok, die samen met David Avakian een aantal jaren geleden de podcast De Tennistafel (sinds dit jaar bij Ziggo Sport) begon. ‘Onze kracht zit volgens mij in het op een luchtige manier brengen van tennisnieuws,’ zegt Kok. ‘We maken nogal wat taalgrapjes, nemen elkaar een beetje op de hak en nemen onszelf niet te serieus.’ Kok heeft het idee dat de luisteraars hen hierdoor soms als vrienden zien. ‘Ze krijgen het gevoel naast ons te zitten in het clubhuis,’ vertelt hij. Dat deze band verder kan gaan dan het digitale domein, merkt Kok geregeld. ‘Als ik op tennisverenigingen ben, word ik door vreemden aangesproken. Ook toen ik een tijdje ziek was, kreeg ik allerlei berichtjes van luisteraars met beterschapswensen. Dat was een nieuwe gewaarwording.’
Nooit genoeg zijpaden
Waar ook ruimte is voor persoonlijke anekdotes en humor is bij de AD-hardlooppodcast De Pacer, met loopliefhebbers Pim Bijl en Eric Brommert als gastheren. ‘In principe zijn er nooit genoeg zijpaden in een podcast,’aldus Bijl, die vertelt dat dit een groot verschil is met zijn eerdere werk als schrijvend journalist bij AD Sportwereld. ‘Als er tijdens een interview voor de krant een zijpad werd ingeslagen, kon ik netjes ja-knikken en er vervolgens niets mee doen in het artikel. In een podcastaflevering kan een zijpad juist een heel leuk kwartiertje zijn.’
Dit heeft volgens Bijl ook te maken met het publiek dat zo’n podcast aantrekt. ‘Voor een landelijke krant als het AD ben je bezig met wat interessant is voor het grote publiek. Maar als mensen hun weg hebben gevonden naar een podcast over hardlopen, dan mag je ervan uitgaan dat ze ook naar typische hardloopanekdotes willen luisteren over bijvoorbeeld hardlopen in de regen.’ Het is volgens Bijl de grote meerwaarde van een podcast. ‘Hoewel ik in de krant nooit een pagina zou besteden aan zo’n onderwerp, biedt een podcast een mooie mogelijkheid om de sport op een andere manier te belichten.’
Kok is het ermee eens dat podcastmakers in de gaten kunnen springen die traditionele media(makers) open laten. ‘Wij willen meer zeggen dan “wat een mooie backhand”’, vertelt hij. ‘We laten de tenniskijker graag anders kijken naar de tennissport. Dat kan zijn door inhoudelijk te vertellen over de moeilijkheidsgraad van bepaalde slagen of meer te vertellen over de achtergrond van spelers. Dat laten commentatoren en duiders op televisie vaak liggen.’ Een populaire rubriek van de podcast zijn de prognoses rondom de grand slam-toernooien, die de hosts persoonlijk doen. ‘Soms zit ik er dan helemaal naast, maar dat maakt schijnbaar niet uit, aangezien die afleveringen twee keer zoveel beluisterd worden.’
Voetballer met vechthond
Hoewel het geouwehoer bij De Koffiecorner essentieel is en goed in de smaak valt bij de luisteraar, is de journalistieke toon ook nog altijd aanwezig. Zo is Bleeker een paar jaar geleden geboycot door FC Groningen nadat hij een verhaal had geschreven over een speler wiens vechthond een andere hond had doodgebeten. ‘En hij weigerde vervolgens dat beest een muilkorf om te doen,’ vertelt Bleeker. ‘Ik ben dus zeker nog wel kritisch; als het goed is is het goed, en als het slecht is slecht.’ Voor Kok is dit iets lastiger, geeft hij toe. ‘Wij hebben allebei meerdere petten op, in die zin dat wij meerdere opdrachtgevers hebben. Daarom zou ik mezelf geen journalist willen noemen die tegels licht, wij vertellen eerder wat er gebeurt in de tennissport.’
Met een gast wordt de aflevering vaak saaier, omdat je de neiging hebt diegene vooral aan het woord te laten
Stefan Bleeker, maker van podcast De Koffiecorner
Over het uitnodigen van gasten zijn alle drie de podcastmakers het eens: alleen als het echt wat toevoegt. Zo is bij De Pacer de Nederlandse marathonloper Abdi Nageeye wel eens aangeschoven, iets wat voor zowel de atleet als luisteraar winst is, volgens Bijl. ‘Als we een sporter uitnodigen, spreken we vaak wel een uur lang met diegene. Daarin wordt niet geknipt en geplakt, jouw woorden blijven dus jouw woorden. Dat is fijn voor sporters die goed kunnen vertellen. Voor het publiek is het ook fijn, omdat je binnen één uur ontzettend veel te weten kan komen over een persoon.’
Aantrekkingskracht
Bij de Koffiecorner nodigen ze incidenteel ook een speler of trainer uit, vertelt Bleeker, maar het meeste plezier haalt hij uit de afleveringen met z’n drieën. ‘Met een gast wordt de aflevering vaak saaier, omdat je de neiging hebt de gast vooral aan het woord te laten. Hierdoor ontstaat er minder sfeer. Bovendien worden onze afleveringen met gasten niet per se beter beluisterd.’ Dat komt volgens hem omdat de ware aantrekkingskracht van hun podcast zit in de bekende stemmen die wekelijks terugkeren. ‘Uiteindelijk luisteren mensen naar een podcast omdat ze de mensen die er zitten leuk vinden. Ik zou elke podcastmaker daarom aanraden zo veel mogelijk in vaste samenstelling te werken. Dan weten luisteraars wat ze kunnen verwachten.’
Over de auteur
